ALEV ÜNAL YÖNETİMİNE NİÇİN MUHALİFİM?

Bugün Akçakoca’da birçok kişi yeni yönetime “bir şans verelim” diyor. Ama ben şans vermiyorum. Çünkü mesele bir yönetim hatası değil, bir zihniyet meselesi. Fikret Albayrak’ın tutuklanması ve görevden alınması sonrasında AKP grubu, meclisteki çoğunluğuna dayanarak “hak bende” dedi ve demokratik teamülleri göz ardı ederek istişareyi gereksiz gördü. Bu tavır, mahalli siyaseti tek taraflı bir karara indirgedi ve Akçakoca’nın geleceğini Faruk Özlü’nün gölgesine teslim etti. Alev Ünal’ı günü kurtarmaya odaklanması ve Akçakoca’nın geleceğini Faruk Özlü’nün vesayetine bırakması, fiili vesayetin en tehlikeli biçimidir: Dışarıdan dayatılan değil, içeriden kabul edilen vesayet. Bu kabulün neticeleri zaten görünür haldeydi. Ark ocakları,
Galvanizleme tesisleri,Kafes balıkçılığıve fındık tarımını tasfiye planları… Hepsi Faruk Özlü’nün kontrolüne bırakılmışdurumda. Muhalefetim hamasi bir çıkış değil; somut bir siyasal tutumdur. Akçakoca’nın geleceğini tasarlamak bir
kişinin eline bırakılamaz, bu kabul edilemezdir. Bu görev yalnızca benim değil, hepimizin
omuzlarında; Akçakoca’nın yarınını birlikte savunmak zorundayız.Ve umalım ki, zamanında vesayete samimi bir şekilde karşı çıkmış olanlar da bu davete icap etsinler. Bu şehir hepimizin ve hepimizin Akçakoca’da hakkı var.  Ve bu hak bize, doyduğumuz ve nefes aldığımız bu topraklarda figüran olmayı reddetme görevi veriyor.