BİROL ATİK’İN ARDINDAN

Hani derler ya, “arkadaş vardır, arkadaş vardır”…

İşte arkadaşlığı dostluğa çeviren birini kaybettik.

Birol Atik’i kaybettik.

Akçakoca’nın bir hemşerisini, Akçakoca için elini taşın altına koymaktan çekinmeyen birini kaybettik.

Akçakoca’nın yerlisi olma vasfını en çok yakıştırdığımız kişilerden birini kaybettik.

Haksızlığa karşı duran, sevdiklerine fazlasıyla tahammül eden birini kaybettik.

Ama öfkesinin hedefi olmak istemeyeceğiniz birini kaybettik.

Eşinin ona sağladığı hayat konforunu sonuna kadar kullanan, bunu da her zaman dile getiren birini kaybettik.

Çocuklarıyla arkadaş olmayı başaran birini kaybettik.

Hayatı kendisi söz konusu olduğunda ağır çekim yaşayan birini kaybettik.

Bu ağır çekimliği yüzünden evlenmek için 35 yaşına gelmeyi bekleyen birini kaybettik.

Ağırlığıyla ilgili konuşulduğunda bizim aile hep böyle mazereti öne sürerdi.

Kardeşi Bülent’e bakınca da pek haksız da sayılmazdı.

Akçakoca’yı çok seven ama aynı zamanda onun keyfini de çıkaran birini kaybettik.

Denize küsen Akçakocalılardan değil, gün geçtikçe kıymetini bilenlerdendi.

Emekli olduktan sonra çiftçiliğe, daha doğrusu toprağa düşkünlüğü daha da artmıştı.

Gezmeye olan tutkusunun altını çizmezsek de onu eksik tanımlamış oluruz.

Kendi işine koştuğu gibi arkadaşlarının fındık işlerine de koşardı.

Tek zafiyeti fındık zamanı Bülent’ti.

Ne yapar eder, onu izne çıkartır; fındık toplama işine koştururdu.

“Ona tabiat ile iç içe bir tatil fırsatı sunuyorum, bunun değerini bilsin” derdi.

Arkadaşlarını iğnelemeyi çok severdi.

Bu yüzden kimi zaman “İğneci Birol” diye anılırdı.

O iğneler aslında dostluğun tuzu biberiydi.

Kimi zaman güldürür, kimi zaman düşündürürdü.

Ancak kimseyi bilerek kırmak istemezdi.

Kanastacılar artık “Keşke Birol olsaydı da yavaş oynayarak bizi kızdırsaydı” demekle yetinecekler.

Kanseri yenmiş, ölümün gölgesini savuşturmuştu.

Tam “kazandı” derken, yüksek tansiyonun tetiklediği kalp kriziyle ansızın gitti.

Yavaş adamı, hızlı bir veda aldı bizden.

Acımız büyük…

Akçakoca çok değerli bir hemşerisini kaybetti.

Başımız sağ olsun.

Yakınlarına sabır dilemekten başka bir şey gelmiyor elimizden, maalesef.