Köşe Yazısı
Ergun AŞÇI
HEDİYE PAKETİ SEMPOZYUMU*
1970 olmalı babam bizi(annem ve ablamla birlikte) Doğu Anadolu’yu gezmeye götürmüştü.
Etabımızın son durağı Erzurum’dan Hopa’ya gitmekti.
Yol öyle bir yoldu ki tomruk yüklü kamyonalar yukarıdaki toprağı kazıyarak yol alıyordu.
İki motorlu taşıtın yan yana gitme ihtimali yoktu. Bir kamyon gördüğümüzde bir kuytu bulduğumuzda park ediyor, kamyonun geçmesini bekliyorduk.
Bazen bu süre 15 dakikayı buluyordu. Çünkü yol çok dolambaçlıydı.
Bir ara birkaç kişinin bulunduğu bir kuytuya geldik ve sorduk:
Yol nasıl?
“Çok güzel abi”
dedi sorduğumuz kişi.
Bir daha sorduk:
Geldiğimiz yol gibi mi?
“Aynen abi geldiğiniz yol gibi” cevabını aldık.
Bu anıyı niçin anlattım.
Bugün “Akçakoca Geleceğini Arıyor” adlı sempozyum bana bu anıyı hatırlattığı için.
Yani sorsak Akçakoca’nın geleceği nasıl? diye.
Alacağımız cevap “çok güzel” olacaktır.
Durup tekrar sorsak:
“Daha önce olduğu gibi mi?” diye.
Aynı cevap gelecektir.
“Aynen bugüne kadar olduğu gibi.”
Bu zihniyetten olumlu bir gelecek tasavvuru çıkmaz.
Sadece yaşayacağımız kötü günlere hediye paketi yapılmış olur.
*Sempozyum organizasyonu başarılıydı. Protokol tarafından gelecek vizyonuna konulan ipoteğe yapacakları pek bir şeyde yoktu.
Tatmin edici içerik ise maalesef çok azdı.