EN GALİZ KÜFÜRLERİ EDESİM VAR?

Beni tanıyanlar bilir, bağırırım çağırırım ama asla küfretmem.

91 yaşındaki babamdan çocukluğumdan beri mirastır.

Ama bugünlerde reddi miras yapıp en galiz küfürleri edesim var.

Postane Sokağı çocukları gibi görmüyorum, duymuyorum, umursamıyorum, ilgilenmiyorum diyerek kuytularından çıkmayanlara.

Hukukun arka yollarında dolaşanlara.

Kanunların ve yönetmeliklerin açık hükümlerini uygulamaktan kaçınanlara.

Ellerindeki yetkileri kullanmak istemeyenlere.

Her şeyi rant olarak görüp benim çıkarım ne olacak diyenlere.

Her davranışlarını siyasi çıkarlara göre hesaplayanlara.

Elini taşın altına koymayıp her daim yanındaki arkadaşlarına “ben demiştim” haklılığının kibrini yaşamak isteyenlere.

Beğen butonuna bile basmaktan korkanlara.

Yeter artık.

Akçakoca elden gidiyor.

Sessiz kalamazsınız, kalmamalısınız.

Korkmamalısınız.

Asıl sizden korkmalılar.

Çıkarın sesinizi bakın nasıl korkacaklar.

Çocuklarınıza/torunlarınıza yaşanamaz bir Akçakoca mı bırakmak istiyorsunuz, bu suça dâhil olmaktan gocunmuyor musunuz?

Kanunsuz bir şey talep edilmiyor.

Sadece kanunların uygulanması isteniyor.

Umursamazlığın sona ermesi isteniyor.

Ama herkes kulağının üzerine yatmış birkaç kişinin çabalarından medet umuyor.

Böyle sürüp giderse bu medet ummalar bir çare olmayacak.

Ve Akçakoca’nın göz göre göre berbat edilme suçuna dâhil olacaksınız, vicdanınızı bile kandıramayacaksınız!

Hiç olmazsa bu yazıyı okuduğunuzda benim yerime en galiz küfürlerinizden birini eder misiniz?

Akçakoca’ya belki böyle bir faydanız dokunur.

Her şeye rağmen küfretmiyorum, kendimi tutuyorum.

Ama bu mirası daha ne kadar muhafaza edebilirim bilmiyorum.