Bir fotoğraf ve hikayesi…

Dostlarım,

yaşı, tecrübesi,  mesleki geçmişi,  politik duruşu ya da inancı ne olursa olsun gazeteci olmayı seçen meslektaşımı kardeşim, dostum yoldaşım bildim.

**

onun bunun vereceği üç kuruşa tamah etmeden hayata tutunmaya çalışan mesleğimizin daha fazla ayak altına alınmaması için elimizi taşın altına koymaya karar verdiğimizde, hiçbir görevden kaçınmadım. Mesleğimizi yüceltmek ve genç kardeşlerimize örnek olmak için cephenin en önünde safa geçtim.

**

muhabbetimin seviyesi ne düzeyde olursa olsun meslektaşlarıma yapılan saldırıyı, meslektaşıma yapılan hakareti kendime yapılmış bildim…  gücü, kudreti, mevkisi ve makamı ne olursa olsun gazetecilik onurumuzu koruma adına hak edene hak ettiği gibi anında cevabımı verdim.

**

ancak görüyorum ki,

geçtiğimiz haftalarda kongreyle nöbeti devrettiğimiz yönetim kurulu üyesi arkadaşlarımızın ilk icraatı, çalışmaktan onur duyduğum Oxijen medyanın adını sponsorların katkısıyla hazırladığımız ziyaretçi köşesindeki kutucuklardan silmek olmuş. Canları sağ olsun…

arkadaşlarımız hızlarını alamamış, ikinci iş olarak…

oturabileceği bir taburesi dahi olmayan cemiyeti ayağa kaldırmak, gazetecilik mesleğine itibar kazandırmak için işinden gücünden feragat eden, günümüz ekonomik şartlarından ötürü çalışma ofisi olmayan arkadaşlarımızın mesleklerini icra edebilecekleri lokal binası başta olmak üzere sınırsız internet ve bilgisayar desteği sağlayan, meslektaşlarına sponsorlar aracılığı ile ekonomik katkı sunan cemiyetin bir önceki başkanı İslam Keleş’in adını da cemiyetin internet sitesinden silmek olmuş.

Geçtiğimiz haftalarda cemiyet başkanı seçtiğimiz, Pazar günü kalp krizi sonrası vefat eden ve pazartesi günü toprağa verdiğimiz Cihat Tutkun’un ardından adli vaka olma ihryaşayan koltuk kavgası

bu ayıba, bu vefasızlığa daha ne diyeyim.

Hepinizin gözlerinden öperim.