eski, siyah beyaz zamanlardı…

Akçakoca balıkçı barınağı içinde, etrafı tel avluyla çevrili 2 katlı ahşap kâgir bina( fotoda avluyla çevrili olan) cezaevi olarak hizmet veriyordu.

babamın cezaevi günleriydi.

rahmetli anam, babamı ziyarete gittiğinde beni de yanına alır tel avlunun üzerine kaldırıp babamın ellerine bırakırdı. o geceyi babamla birlikte cezaevinde geçirirdim.

hafızamda iz bırakan çocukluk anılarımdan biriydi, o günler…

‘ÖMRÜN DOKUNULMAZ KÜLÜDÜR HATIRALAR’

aradan yıllar geçti,

12 eylül 1980, askeri darbe günleriydi.

babamın yıllar önce sırasını savdığı cezaevi avlusuna yolumun düştüğü yıllardı.

metis’te bir görüş günüydü,

dün, oğul babayı ziyaret için gitmişti cezaevi avlusuna, bu kez baba oğlunu görmeye gelmişti.

ne günlerdi…

babalar gününüz kutlu olsun.