FINDIKTA VAZİYET-i AHVAL ve İSTİKBAL- i MÜNAZARA

Âteş, tene  temas etmedikçe ışık misali nazar olunurmuş ; Fındığın da şevketi debdebesi ve dahi ihtişâm ile geçen eyyâm-ı kadîmesi  artık mazide kalmıştır.

Bu sene 50 randıman kabuklu fındık TMO fiyatı 250 tl , esnaflar 200 tl yı geçmemek için direniyor , genelde 180-190 tl dan alıyorlar.

Maliyetler ise her bölgede , şehirde hatta her bahçede farklı. Verime , randımanla , işçiliğe , iş gücüne katılıma ve bakım ve mücadele masraflarına göre değişiyor olsa da , 2 ton fındığa araba , 5 ton fındığa ev alma dönemleri çok geride kaldı.

Bölünmekten bahçeler cücük kadar kaldı zaten. Üreticilerin yarısından fazlası 30 dönüm altında bahçeye sahipler.

3 sene üst üste kuraklık , zirai don ve kokarca ile uğraşınca 54-56 randımanlar hayal oldu. Mücadeleyi yapan üreticilerin bir kısmı  48-50 randımanı yakalasa da, çok az da olsa 52 randımanı duysak ta , bir çok üretici ürününü 38-40 randımanla satıyor.

Geçen senelerde duyduğumuz A kalite 13,5 elek üstü fındıklar bu sene yok.

Sadece randıman da değil bu sene verimde de düşüş oldu.Önceki yıllarda bahçe bakımını iyi yapanlar , bahçesine dikkat edenler 300 kg üzerinde mahsul aldılar. Bu yıl hasatı bitiren üreticilerden gelen ilk rakamlarda dönüme 180 -200 kg alanlar çok az. Genel olarak 120-150 kg arasında verim var.

Ürünü satan üreticilerle yapılan görüşmelerin verilerine bakınca ortalama da hem verimin hem randımanın düştüğü tartışmaya mahal olmayacak şekilde görülmekte.

Fark ettiniz mi , TMO ile esnafın fiyat farkının arasına birde 54 randıman ile 40 randıman fındığın fiyat farkını ekleyince aradaki fiyat farkı iki katı oluyor. Fiyat farkının üzerine randıman ve verimin etkisi de eklenince fark açıldıkça açılıyor.

Fark açıldıkça kg maliyetinde de fark açılıyor. 20 dekarda 54 randıman 6 ton fındığı TMO ya 270 TL/ kg dan satan ile 40 randıman 2 ton fındığı esnafa 140 TL/ kg dan satan 2 üretici arasında ki gelir ve maliyet farkı 3-4 katına çıkıyor.

Bu olay sadece fındıkta olacak bir şey ve bize verimli ve randımanlı üretmenin , Alivre satış yapmamanın , emanete vermemenin önemini en yalın hali ile anlatıyor.

En önemlisi yaşam koşulları değiştikçe işçilik maliyetleri artıyor.  Sadece fındık ta değil hububat başta olmak üzere tüm tarım ürünlerinde işçilik masrafları , bakım ve mücadele masrafları artıyor , ürün fiyatları aynı oranda artmıyor.

Fındıkta vaziyet i ahval budur gelelim istikbal i münazaraya.

Hasat bitti ama iş bitmedi , Ekim de toprak analizi ve sonrasında kış öncesi budama ve gübreleme faaliyetleri var.

İnşallah mevsim normal sınırlar içerisinde devam eder , afet vs olmaz ve eski verimli ve randımanlı üretimlere döneriz.

Birkaç senedir beklediğinin çok altında gelir elde eden , geçen sene 340 TL fiyatları  duymasına rağmen bu sene 200-250 TL ye fındık satan bir çok üreticimizin yeni sezonda masraf yapmamak ile ilgili karar aldığına şahit oluyorum.

İnşallah masraftan kaçınmak israftan kaçınmak şeklinde olur yoksa önümüzdeki senelerde de verim ve randıman çıkmazı yaşarız.

Önümüzdeki sezon toplayacağımız fındıklar 3 aydır dalların genç sürgünleri üzerinde meyve gözleri olarak büyümeye çalışıyorlar .

Maliyetler yüksek diye bahçelere ara verme şansımız yok . Tarla değil ki üç sene sonra gelip sürelim ve kaldığımız yerden devam edelim. İki -üç sene gelmezsek orman olur.

Biz bahçelerimizi ihmal etmez , budama , gübrelemesini zamanında ve kararında yapar , zirai mücadeleyi de etkin yaparsak verimli ve randımanlı üretim yapılacaktır, yoksa kar mı zarar mı ettik hesaplarımız bitmez.